نرمش های انرژی بخش (کالیس تنیک)
ساعت ٢:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/۳  

 

 

 

نکته ی روز:

نرمش های انرژی بخش (کالیس تنیک)

 

امروزه واژه کالیس تنیک دیگر بکار برده نمی شود ولی این واژه به نرمش های آزاد بدن گفته می شود که شدت و ریتم آن گوناگون است. در این نرمش، جنبش هایی چون خم شدن، کشش، پیچیدن بدن، تاب خوردن، ضربه زدن و پرش و نیز حرکتهای ویژه و برخی اوقات بکار گرفتن حلقه و عصا دیده می شود. این نرمش در میانه های سده ی نوزدهم از سوی دو آلمانی به نام فردریک جان و آدولف اسپیس با الهام از ورزش ژیمناستیک ایجاد شده است. این نرمش از سوی آقای پر هنریک لینگ از کشور سوئد بعنوان بخش مهمی از آموزش بانوان مورد تاکید قرار گرفته است. واژه "Callistehnic" از واژه های یونانی به معنای "قدرتمندی زیبا یا باشکوه" گرفته شده است.

Callisthenic exercises

We do not use this word much any more, but calisthenics are free-body exercises performed with varying degrees of intensity and rhythm. The exercises employ such motions as bending, stretching, twisting, swinging, kicking, and jumping, as well as more specialized movements, and sometimes involve rings and wands. The exercises were developed in the mid-19th century from the work of Germans Friedrich Jahn and Adolf Spiess as part of gymnastics. They were also stressed by Per Henrik Ling of Sweden as an important part of women's education. The word was first spelled callisthenic, coming from Greek words meaning "beautifully or  elegantly strong."