پشت پرده معاملات آتی بورس Shanghai index futures not quite the success they seem
ساعت ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۸ خرداد ،۱۳۸٩  

پشت پرده معاملات آتی بورس شانگهای

 

 

 

 

آغاز معاملات آتی بورس شانگهای در ماه آوریل در ظاهر کامیابی چشمگیر برای بورس بشمار می رود. اگرچه بازرسان مالی چین هنگام اعلام قراردادهای ابزارهای مالی بورس احتیاط همیشگی خود مانند محدودیت دسترسی به شرکت های واسطه و چندین هزار مشتری سفارش شده را به نمایش گذاشته بود ولی آغاز معاملات بسیار چشمگیر بود. در نخستین روز داد و ستد، بیش از 58 هزار قرار داد به ارزش 60 میلیارد یوان دست به دست گردید.

از آن زمان نیز سازمان تبادلات معاملات مالی آتی چین همزمان با هجوم سرمایه گذاران به بخش معاملات آتی در بخش شاخص سهام سی اس آی 300 (CSI300) قدرتمند تر گردیده است. همچنین بیش از 358 هزار قرارداد به ارزش 300 میلیارد یوان داد و ستد گردیده است. روی هم رفته از زمان آغاز معاملات آتی، حجم معاملات کی آن رقم 7/6 تریلیون یوان بوده است. این رقم برابر با 20 درصد تولید ناخالص ملی چین در صال گذشته و برابر با بازده کل اقتصاد استرالیا درست هفت هفته پس از آغاز معاملات در شانگهای است. به روشنی مشخص است که خرید و فروش شاخص سهام معاملات آتی در شانگهای در سطح بالایی بوده است. ولی بالا بودن سطح داد و ستد به معنانی کامیاب بودن آن نیست. یک قرار داد معاملات آتی موفق قراردادی است که به سرمایه گذاران مجوز اجرای موثر تصمیمات مربوط به تخصیص دارایی ها و اتخاذ اقداماتی مناسب برای جلوگیری از به خطر افتادن دارایی سرمایه گذار را ببخشد. برای بدست آوردن چنین هدفی، یک قرارداد باید روان و قیمت آن کارا باشد. آنچه ما تا کنون دیده ایم نشان از روان بودن شاخص معاملات آتی در شانگهای بوده است ولی متاسفانه در مورد بهای آن چنین چیزی نمی توان گفت.

برای درک بهتر از مشکل موجود در یک قراردادتازه، ما باید از چگونگی قیمت گذاری بر شاخص معاملات آتی سهام در زمان کارایی بالای بازار آگاه باشیم. این بدین معنا است که باید همه آنچه که ما در مورد چگونگی تعیین قیمت معاملات آتی خوانده ایم را کنار بگذاریم. احتمالا شما صدها بار در این زمینه مطلب خوانده اید ولی بنظر می رسد هیچ یک ارزشی نداشته است. قیمت معاملات آتی بیانگر آنچه که ممکن است در آینده رخ دهد نمی تواند باشد. در واقع زمانیکه بازار در حالت عادی قرار دارد قیمت معاملات آتی سهام بیانگر چیزی نمی باشد. یک قرارداد معامالات آتی تنها تعهدی برای خرید گروهی از سهام در زمان معین در آینده است. به همین دلیل، ارزش این قرارداد تنها ارزش شاخص کنونی آن افزون بر سود بدست آمده از سپرده گذاری آن منهای درآمد آن در صورت فروش سهام از سوی خریدار است. چنین فرایندی معقولانه خواهد بود زیرا اگر بهای معاملات آتی قرار بود از ارزش نسبی آن بالاتر رود، خریداران می توانستند بدون هیچ گونه ریسکی با فروش قرارداد معاملات آتی و خرید سهام مربوط به آن در زمان فسخ قرار داد به سود دست یابند.

وارونه مساله بالا نیز درست خواهد بود. اگر بهای معاملات آتی به پایین تر از ارزش نسبی آن می رسید خریداران با فروش زود هنگام سهام مربوطه از درآمد آن برای خرید معاملات آتی ارزان قیمت، سود بدست می آوردند. در یک بازار کارکرد موثر از هرگونه تفاوت میان بهای قرار داد و معاملات آتی و ارزش نسبی آن به سرعت استفاده می شود. مشکلی که قرارداد معاملات آتی در شانگهای دارد بدین گونه است: برای اینکه یک بازار معاملات آتی کارا باشد نیاز به تبادل بدون نقص میان ابزارهای مالی (Derivatives) و سهام مربوطه (Underlying Stocks) است تا کسانیکه به مدت زیادی در بازار اینگونه معاملات هستند بتوانند با پیش فروش سهام مربوطه از زیان خود جلوگیری نمایند.

در بازار چین بزرگ چنین کاری اگر غیر ممکن نباشد می توان گفت دشوار است. زود فروشی سهام (Short Selling) در این کشور بگونه ای آزمایشی و تنها توسط 6 شرکت معاملات بورس آغاز می شود. به همین دلیل ناکارآمدی های گوناگوین در چگونگی بها گذاری معاملات آتی در این بورس وجود ندارد. جدول زیر نشان می دهد که چگونه بهای پایانی قرار داد معاملات آتی ماه پیش رو از ارزش نسبی تخمینی در هر روز پس از آغاز داد و ستد در ماه آوریل تغییر کرده است. این منحنی های تغییر ارزش نسبی بزرگ می باشند ( 12 درصد یا حتی بیشتر) و این تنها قیمتهای پایانی است. شرکت های معاملات بورس می گویند چنین اختلافی در هر روز می تواند به 6 درصد نیز برسد. حال بهتر است این اختلاف را با آنچه که در بورسهای کارآمدی چون لندن برابری کنید و خواهید دید که چنین اختلافی معمولا کمتر از 5/0 درصد است.

 

 

 

 

بدون تردید بها گذاری در بازار چین همزمان با یافتن قیمت مناسب (Arbitrage) میان معاملات آتی و سهام اساسی بهبود خواهد یافت. ولی با این جود نمی توان از دردسر ساز شدن اختلافات اساسی که در بالا به آن اشاره شد چشم پوشی نمود. بدلیل نبود ابزاری مناسب برای جلوگیری از ریسک احتمالی، اختلافات قیمت گذاری این معاملات بدان معنا خواهد بود که قرارداد معاملات آتی این سهام همانند یک قمارخانه بزرگی می باشد که دارای پیوند های محدودی به بخش بازارهای مربوطه دارد. این شاخص تا کنون توانسته حجم زیادی را جابجا کند ولی نمی توان نام آن را کامیابی گذاشت.

 

Shanghai index futures not quite the success they seem

 

Tom Holland
Updated on Jun 03, 2010

On the face of it, April's launch of stock index futures trading in Shanghai has been a roaring success.

Even though mainland regulators introduced the new derivative contracts with their customary caution, restricting access to a handful of brokers and a few thousand favoured customers, dealing still started with a bang. On the first day of trading, more than 58,000 contracts changed hands, worth an impressive 60 billion yuan (HK$68.46 billion).

Since then, the new China Financial Futures Exchange has gone from strength to strength as investors flocked to deal in the futures contracts on the country's blue-chip CSI 300 stock index. Yesterday, more than 358,000 contracts were traded, worth an astounding 300 billion yuan.

Altogether since the new contract was launched, total turnover has reached a nominal 6.7 trillion yuan. To put that number into perspective, it is equivalent to 20 per cent of China's gross domestic product for last year. Or, to put it another way, it is as if the entire economic output of Australia had changed hands on the Shanghai exchange in the seven short weeks since dealing started.

Clearly, trading in the new stock index futures is busy. But busy is not necessarily the same as successful.

A successful futures contract is one that allows investors to implement their asset allocation decisions effectively and to hedge against risks in their underlying portfolio accurately. To achieve that, a contract must be liquid, and its pricing must be efficient.

Well, as we have seen, the Shanghai index futures are certainly liquid. Unfortunately, however, their pricing is anything but efficient.

To appreciate what is wrong with the new contract, we first have to understand how stock index futures should be priced when a market is working well.

And that means we have to forget everything we have ever read in the financial media about how the price of a futures contract tells us where the market "expects" the underlying index to be at some point in the future.

You have probably read that a hundred times. But it's rubbish. Futures prices tell us nothing of the kind.

In fact, when a market is operating properly, the price of a stock index future tells us remarkably little. An index futures contract is simply the commitment to buy a collection of stocks at a fixed point in the future. As a result, the value of that contract is simply the value of the underlying index, plus the interest income you would earn if you kept your money on deposit in the meantime, minus the dividend income you would forgo by not holding the underlying stocks.

This makes good sense if you think about it. After all, if the futures price were to climb above this "fair value", you would be able to make a riskless profit by selling the futures contract and buying the underlying stocks to deliver on expiry.

Similarly, if the futures price were to dip below fair value, you could sell the underlying stocks short and use the income to buy futures on the cheap, pocketing the difference.

In an efficient market, any deviations that open up between the price of a futures contract and its fair value get arbitraged away in very short order indeed.

Here's the problem with the Shanghai contract: for a futures market to work efficiently, there needs to be a seamless interchange between the derivatives and the underlying stocks, with dealers who are long in the futures market able to hedge their exposure by shorting the underlying stocks.

In the mainland market, this is difficult, if not actually impossible. Short selling has been introduced, but only in a trial programme limited to six brokers.

As a result, there are gaping inefficiencies in the pricing of the new index futures contact. The first chart below shows how the closing price for the front month futures contract has strayed from its estimated fair value each day since trading began in April.

The deviations from fair value are significant, as great as 2 per cent or more. And that's just the closing prices. Brokers say the intraday discrepancies can be as high as 6 per cent. Contrast that with a more efficient market like London, shown in the second chart, where the deviations from estimated fair value are typically less than 0.5 per cent (a discrepancy accounted for here by my simplifying assumptions on dividend yields).

No doubt the pricing in China's market will improve over time as arbitrage between futures and the underlying stocks becomes easier.

But in the meantime, the inefficiencies of the market are troubling. Far from offering an effective hedging tool, its pricing discrepancies mean the new index futures contract is simply a giant leveraged casino with limited links to the underlying market. It may have generated impressive volumes, but you can hardly call it a success.



 
ببخشید به فارسی چی می گن؟
ساعت ٥:٢٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٤ خرداد ،۱۳۸٩  

بکاربردن واژه های انگلیسی بجای واژه های پارسی نشانه ی چیست؟

 

چند روزی است که گفتگوی زیادی با دوستان و آشنایان در مورد بکارگیری واژه های انگلیسی در گفتگوهای پارسی از سوی برخی از هم میهنانمان در بیرون از کشور داشته ام و همواره این پرسش را داشته ام که براستی چرا برخی بجای واژه های پارسی که بسیار هم زیبا و کاربرد آن آسان است از واژه های انگلیسی یا غربی بهره می برند.

یکی از دوستان دلیل این کار را بکارگیری واژه های انگلیسی در بیرون از این کشور می داند و می گوید بدلیل اینکه ما همواره در حال بکارگیری از این واژه ها هستیم در ضمیر ناخودآگاه ما این واژه ها وارد شده و در زمانی که به زبان پارسی گفتگو می کنیم نیز ناخودآگاه این واژه ها بکار برده می شوند. ولی باید دید آیا به راستی واژه هایی که روزانه آنها را بکار می بریم می تواند جایگزین واژه های پارسی شود که ما از دوران کودکی با آن آشنا بوده ایم و آنرا بکار برده ایم؟ نکته ی جالب اینست که کسانیکه این واژه های انگلیسی را در هنگام گفتگو به زبان پارسی بکار می برند مهارت سخنوری آنها در زبان انگلیسی آن اندازه بالا نیست و به نظر می رسد تا اندازه ای در تلاشند به دیگران چیره دستی خود در زبان انگلیسی را نشان دهند.

این مساله در میان دانشجویان زبان انگلیسی بویژه دانشجویان رشته ی مترجمی زبان انگلیسی کمتر دیده می شود زیرا این دانشجویان نه تنها باید به افزایش و بهبود مهارتهای زبان خارجی بپردازند بلکه زبان مادری یعنی زبان پارسی را نیز باید بیشتر مورد توجه قرار دهند. این دانشجویان بجای بکاربردن این واژه ها بگونه ای تک تک در میان جمله های پارسی به زبان انگلیسی با یکدیگر گفتگو می کنند و با روش نه تنها آن واژه ها در یادشان بهتر خواهد ماند بلکه مهارتهای زبانی آنان نیز تقویت می شود. از سوی دیگر، یکی از پایه های یادگیری زبان خارجی بکاربردن واژه های انگلیسی در جمله و بند است و تجربه نشان داده به یادسپردن واژه ها بگونه ی تک تک، شدنی نبوده و پس از چندی از یاد خواهند رفت.

ادامه دارد....