ساعت ٢:٢٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٩ اسفند ،۱۳۸٤  

 

NOROOZ

In harmony with the rebirth of nature, the Iranian New Year Celebration, or NOROOZ, always begins on the first day of spring. Nowruz ceremonies are symbolic representations of two ancient concepts - the End and the Rebirth; or Good and Evil. A few weeks before the New Year, Iranians clean and rearrange their homes. They make new clothes, bake pastries and germinate seeds as sign of renewal. The ceremonial cloth is set up in each household. Troubadours, referred to as Haji Firuz, disguise themselves with makeup and wear brightly colored outfits of satin. These Haji Firuz, singing and dancing, parade as a carnival through the streets with tambourines, kettle drums, and trumpets to spread good cheer and the news of the coming new year

The origins of NoRuz are unknown, but they go back several thousand years predating the Achaemenian Dynasty. The ancient Iranians had a festival called "Farvardgan" which lasted ten days, and took place at the end of the solar year. It appears that this was a festival of sorrow and mourning, signifying the end of life while the festival of NoRuz, at the beginning of spring signified rebirth, and was a time of great joy and celebration



 
 
ساعت ٢:٢٤ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٥ اسفند ،۱۳۸٤  

 

علی تجويدی، 'چهره ماندگار' موسيقی ايرانی درگذشت

 

علی تجويدی ، استاد و آهنگساز و نوازنده نامی ويلن که چند سالی به دليل بيماری در منزل بستری بود، بامداد چهارشنبه 24 اسفند در سن ۸۶ سالگی در تهران درگذشت.

همسر آقای تجويدی علت مرگ وی را شدت و طولانی شدن بيماری عنوان کرده و گفته که قرار است روز شنبه 27 اسفند پيکر وی از مقابل تالار وحدت تشييع شود.

علی تجويدی از جمله چهره های ثابت برنامه پرطرفدار گلها بود که سالها برنامه اصلی موسيقی سنتی در راديو ايران به شمار می رفت و کشف و معرفی هنرمندانی چون حميرا، هايده و برخی از نوازندگان نامی موسيقی ايرانی از جمله دستاوردهای اوست.

او در آهنگسازی و تصنيف سرايی دستی چيره داشت و بسياری وی را همرديف ابوالحسن صبا و علی اکبر شيدا و عارف قزوينی ارزيابی کرده اند.

تصانيف و ترانه های علی تجويدی حاصل همکاری وی با شاعران و ترانه سرايانی چون رهی معيری، معينی کرمانشاهی، نواب صفا ، بيژن ترقی است که از جمله آنها می توان به ديدی که رسوا شد دلم، آتش کاروان، سفرکرده، مرا عاشق شيدا، می گذرم، آشفته حالی، صبرم عطا کن، آزاده و ياد کودکی اشاره کرد.

برخی از کارهای جاودانه علی تجويدی با خوانندگی دلکش صورت گرفته است.

او در سالهای اخير بسيار کم کارشده بود؛ کاری مشترک با علی اصغر شاه زيدی و نيز تصنيفی که با صدای محمدرضا شجريان به مناسبت آغاز به کار ارکستر ملی اجرا شد از جمله فعاليتهای اخيرش بود.

اخيراً نيز خبری متشر شده بود که چهار اثر از آخرين ساخته‌ های با کلام او شامل يک نگه کرد و گذشت، مراعاشقی شيدا، بی هم زبان و تو بودی برای ارکستر تنظيم شده و قرار است در قالب آلبوم و به خوانندگی عليرضا فريدون‌ پور منتشر شود.

علی تجويدی از جمله هنرمندانی بود که در سالهای ابتدايی پس از پيروزی انقلاب ايران، بنا به گفته خودش سازش را شکستند و دو دهه و نيم بعد در مراسمی از وی به عنوان چهره ماندگار موسيقی تجليل به عمل آوردند.

علی تجويدی پانزدهم آبان ۱۲۹۸ خورشيدی متولد شد و مقدمات موسيقی را نزد پدرش که از شاگردان کمال الملک، نقاش مشهور آن دوران بود و برادرش هادی تجويدی آموخت و در نوجوانی نواختن فلوت و نت موسيقی را نزد ظهيرالدينی آموخت.

چنانکه خود در جايی نقل کرده است: "از دوازده سالگی دستگاههای [موسيقی] ايرانی را می شناختم، مرحوم ابوالحسن صبا چون نزد پدرم نقاشی کار می کرد به منزل ما رفت و آمد داشت و از همان موقع با ايشان آشنا شدم، اولين سازی که آموختم تار بود ضمناً موقعی که در دبيرستان تحصيل می کردم به گروه پيشاهنگی وارد شدم و فلوت آموختم و با نت آشنايی پيدا کردم."

علی تجويدی در شانزده سالگی به درس حسين ياحقی استاد نامی کمانچه و ويلن رفت و پس از شش ماه نزد وی به آموختن ويلن مشغول شد و سپس به درس ابوالحسن صبا رفت و هشت سال نزد وی به فراگرفتن موسيقی و نوازندگی ويولن پرداخت.

آن چنان که علی تجويدی نقل می کند سه تار و ضرب را نيز نزد ابوالحسن صبا فراگرفت و در مدتی کوتاه به عنوان يکی از شاگردان مورد علاقه او شناخته شد.

او مدتی بعد به توصيه ابوالحسن صبا و برای پيشرفت در نوازندگی و تکنيکهای ويلون نوازی سه سال نزد يکی از استادان ويلن نواز خارجی آموزش می بيند و همزمان از سوی يکی از دوستانش با حاج آقا محمد ايرانی و رکن الدين خان مختاری و ساير موسيقيدانان ايرانی از جمله نورعلی خان برومند، طاهر زاده و اسماعيل قهرمانی آشنا می شود.

اين آشنايی، تجويدی جوان را درمسيری تازه می اندازد و اشتيافش را برای کار روی موسيقی ايرانی بيشتر می کند.

علی تجويدی دستگاههای کامل ايرانی و تصنيفهای علی اکبر شيدا را نزد اين گروه از موسيقيدانان و نوازندگان ايرانی می آموزد و به توصيه رکن الدين خان مختاری به آهنگسازی دست می يازد و برای آشنايی بيشتر با اين فن و همچنين ارکستراسيون (سازبندی) و هارمونی مدتی در کنسرواتوارهای موسيقی آموزش می بيند.

علی تجويدی مدتی نزد مليک آبراهيميان و بابگن تامبرازيان به آموختن موسيقی غربی پرداخت و پس از آن سالها به مطالعه در زمينه هارمونی، ارکستراسيون و آهنگسازی نزد هوشنگ استوار پرداخت و بسياری از ساخته هايش از قبيل آزاده ‌ام، پشيمانم، صبرم عطا کن و غيره را خود برای ارکستر بزرگ تنظيم و اجرا کرد.



 
 
ساعت ۱:٥٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٥ اسفند ،۱۳۸٤  

Chahar Shanbeh Suri

Last Wednesday of the year (Chahar Shanbeh Suri) : On the eve of last Wednesday of the year, literally the eve of Red Wednesday or the eve of celebration, bonfires are lit in public places with the help of fire and light, it is hoped for enlightenment and happiness throughout the coming year. People leap over the flames, shouting

Give me your beautiful red color And take back my sickly pallor

Chahar Shanbeh Suri - Last Wednesday of Persian Year Chahar Shanbeh Suri - Last Wednesday of Persian Year Chahar Shanbeh Suri - Last Wednesday of Persian Year

With the help of fire and light symbols of good, we hope to see our way through this unlucky night - the end of the year- to the arrival of springs longer days. Traditionally, it is believed that the living were visited by the spirits of their ancestors on the last day of the year. Many people specially children, wrap themselves in shrouds symbolically reenacting the visits. By the light of the bonfire, they run through the streets banging on pots and pans with spoons called Gashog-Zani to beat out the last unlucky Wednesday of the year, while they knock on doors to ask for treats. Indeed, Halloween is a Celtic variation of this night

In order to make wishes come true, it is customary to prepare special foods and distribute them on this night. Noodle Soup a filled Persian delight, and mixture of seven dried nuts and fruits, pistachios, roasted chic peas, almond, hazelnuts, figs, apricots, and raisins



 
 
ساعت ۱:۱۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٧ اسفند ،۱۳۸٤  

 

 

روز زن مبارک باد

 

اميدوارم زنان ايران به حقوق اساسی خود دست يابند

 

 

Happy Woman's Day

 

Wish for a day when their rights are

materialized

 



 
 
ساعت ۱٢:٢٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۸ اسفند ،۱۳۸٤  

 

مادر عزيزم سالروز تولدت مبارکباد

 

اميدوارم سايه ات سالها برسرمان باشد

 



 
 
ساعت ۱٢:۱۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ اسفند ،۱۳۸٤  

 

 

فصل زيبای بهار و عيد باستانی نوروز نزديک است. دوستان عزيز در

 صورت علاقه می توانند متن های مورد نظر خود را (فارسی يا

انگليسی) برای بنده ارسال تا  در اين وبلاگ منتشر شود.

 

لطف کنيد به ايميل زير بفرستيد:

jalilimail@gmail.com